Al snel komen er toch wat ideeën op tafel. “Ik heb twee oude Volvo’s waaraan ik sleutel, ik ga met de motor naar de Noordkaap en fietsen in Zuid-Spanje. En ik ben aan het nadenken over lesgeven. Ik vind het erg leuk om jonge mensen iets uit eigen ervaring mee te geven voor hun toekomst.”

Na een jaar als assistent chirurg in Zeist gewerkt te hebben, heeft Nico bij Eurotransplant de botbank in Nederland opgezet, het huidige Bio Implant Service, afgekort BIS. Donorbot wordt gebruikt bij grote botdefecten bijvoorbeeld door trauma, bij tumoren of na infecties. Tijdens dat jaar kwam Nico in contact met orthopeden in België. Via deze contacten kon hij de opleiding tot orthopeed starten in Leuven in 1989. Na drie jaar rondde hij in Nederland in de St. Maartenkliniek zijn opleiding verder af.

Na zijn studie startte hij als orthopeed in het Westfriesgasthuis in Hoorn. Na tien jaar daar met veel plezier gewerkt te hebben, was hij toe aan een nieuwe uitdaging. Hij maakte de overstap naar het huidige Jeroen Bosch Ziekenhuis. “Ik heb hier de complexe wervelkolom chirurgie verder ontwikkeld en uitgevoerd, ondersteund door de thorax- , vaat-, en neurochirurgen. Daarnaast verrichtte ik bekken osteotomieën (red. doorsnijden van het bot) bij (jong) volwassen met symptomatische heupdysplasie. Ook de nabehandeling kon in ons ziekenhuis plaatsvinden op de paramedische afdeling. In de zeventiger jaren ben ik in Arnhem opgeleid tot fysiotherapeut. Ik ben ervan overtuigd dat deze achtergrond van meerwaarde is geweest in de behandeling van deze patiënten”.

De overgang van het directe Hoorn naar het zachtere Brabant was ‘ff wennen’. “Soms leidde dit tot miscommunicatie tussen mij en de patiënt. Ik ben me steeds bewuster geworden dat communicatie belangrijk is en bijdraagt aan een goede arts-patiënt relatie: aan een tevreden patiënt én dokter. Naast natuurlijk kennis en kunde. Ik krijg dit regelmatig terug van mijn patiënten in de vorm van een lief kaartje of een kleine attentie. Het is algemeen bekend dat ik houd van drop en chocolade.”

“Sinds ik afgestudeerd ben, is de positie van een dokter veranderd. De dokter staat gelukkig voor veel patiënten niet meer op een voetstuk. We staan steeds meer naast de patiënt en maken samen met elkaar een behandelplan. Daarbij komt dat we als behandelaar wel te maken hebben met patiënten die uitvoerig naar informatie en antwoorden voor hun hulpvraag gezocht hebben op internet. Het risico kan zijn dat mensen dan dingen voor waar aannemen, die medisch toch niet juist zijn. Je moet hierover als arts in gesprek en dat is vaak tijdrovend en uitdagend.”  

Nico gaat toch wel met pijn in het hart met pensioen. Hij gaat de patiënten en de dagelijkse contacten met de medewerkers van alle afdelingen missen, dat weet hij zeker. “Ik heb met ongelooflijk veel plezier met hen samengewerkt. Tegelijkertijd kijk ik er naar uit meer tijd door te brengen met mijn gezin, naar het reizen, het sleutelen aan auto’s en de sportieve uitdagingen die wachten.”

Hij nodigt jullie uit om samen te toosten op zijn pensioen, woensdag 20 december tussen 17.00 en 21.00 uur in het Bolwerk in Den Bosch.