Patiënt is onder behandeling van de neuroloog. Bij de behandeling wordt prednison voorgeschreven waardoor het belangrijk is om de glucose en de bloeddruk te monitoren. De neuroloog voelt zich echter niet de eerst aangewezene om te handelen op dit vlak (dit valt niet binnen zijn specialisme) en adviseert de patient om dit bij de huisarts te laten doen. Daarnaast vindt de patiënt het te belastend om voor de controles naar het ziekenhuis te komen. 

De huisarts vindt dat de gevolgen van het ingestelde beleid door de neuroloog moeten worden opgevolgd door de specialist zelf. Daarnaast geeft de huisarts aan geen tijd te hebben voor deze controles door drukte en krapte in personeel. De huisarts geeft aan wel de bloeddruk te willen meten, maar niet de glucose. Metingen worden gedaan via POCT. De uitslag komt dan in het dossier van de huisarts en niet in dat van de medisch specialist. Huisarts geeft aan hiervoor niet verantwoordelijk te willen zijn.

Na overleg met de betrokken huisarts en specialist en het EenTwee-overleg blijkt opnieuw het belang van samenwerking tussen eerste- en tweedelijn. Volgens de werkafspraken ligt de verantwoordelijkheid van een ingestelde behandeling bij de specialist. Dit is echter anders als de gevolgen van deze behandeling niet binnen het vakgebied van de specialist liggen (zoals in deze casus het geval is). Advies van het EenTwee-overleg is dat de specialist in dit geval ZELF contact opneemt met de huisarts om te vragen of de controles kunnen worden overgenomen door de huisarts (of waar mogelijk in onderling overleg tussen secretaresse/doktersassistente). Mede met het oog op patiëntvriendelijkheid.

In dit specifieke voorbeeld kan de huisarts ook nog gebruik maken van het voorlichtingsprotocol inzake het gebruik van dexamethason/prednison in de werkafsprakenapp. 

Link naar LHV website over landelijke afspraken verwijsbeleid: Helder overzicht verwijsafspraken medisch-specialistische zorg - LHV